Over slachtoffer en daderschap (deel 2-2)

Geplaatst door

Je leest deel 2 van het artikel ´Over slachtoffer en daderschap´. In dit artikel ga ik verder in op het patroon van slachtoffer en daderschap in onze samenleving. Het is het verhaal van Kain en Abel de eerste dader en het eerste slachtoffer sinds onze val uit de paradijsaarde, een van de oudste verhalen in onze samenleving. Slachtoffer en daderschap is waar ik de laatste maand namelijk helderheid over heb gekregen in mezelf. Over de oorsprong, de winst en het verlies dat erbij komt kijken. En zo heb ik het los kunnen laten.

In deel 1 lees je meer over de aard en gevolgen van het patroon in onze samenleving. Ik beveel je aan om deel 1 eerst te lezen. In dit artikel vertel ik je meer over het loskomen van dit patroon, zodat ook jij hier vrij van wordt. Vrij om je Goddelijke Autoriteit te bekleden.

De reis

Er wordt wel gezegd dat als je een patroon, gedrag, blokkade of iets anders dat gebaseerd is op een kernverwonding wilt loslaten je moet graven naar de wortel. Als je namelijk net als bij onkruid een plant wel weghaalt maar de wortel laat zitten, dan kan hij net zo gemakkelijk daarna weer opschieten. Maar het kost moed en doorzettingsvermogen om helemaal naar het ontstaan van je kernverwonding door te dringen. Meestal gebeurt dat dan ook niet. Gelukkig voelde ik me zodanig ongelukkig en een slachtoffer door een situatie in mijn leven dat ik zeer sterk overtuigd was dat ik dit wilde helen. Ik moest op reis.

Aartsengel Uriël heeft mij begeleid op mijn reis om door te dringen tot in het diepste ontstaan van het gevoel dat ik slachtoffer ben. De reis die we samen gemaakt hebben, ik werd me later pas bewust dat hij me gegidst heeft, spande geen kilometers maar eerder levens. Het had namelijk geen nut om terug te gaan naar de eerste keer in dit leven dat ik me slachtoffer voelde, nee, want daar is de kernverwonding niet ontstaan. Daarom gingen we steeds verder terug naar de eerste incarnatie waarin ik slachtoffer werd van een ander. Het proces van teruggaan naar die eerste incarnatie heeft zich over de loop van een paar weken ontvouwd en hierbij kwamen allerlei emoties omhoog die met slachtofferschap te maken hadden. Door deze emoties volledig te voelen, alle wanhoop, alle woede en alle doodsangst van slachtofferschap kwam ik steeds dieper bij de kern en kwamen er ook beelden omhoog van in welke situatie ik slachtoffer was geworden in die incarnatie. Dat was heftig om mee te maken, maar in zekere zin was het heel goed om dit te doorleven. Het gaf mij een idee van hoe oud ikzelf als ziel ben en hoe lang slachtofferschap al bij mij is.

Tot nu toe zag ik echter nog geen licht, want alle werk leek mijn slachtofferschap te bevestigen. Maar wat prachtig was en waarom de heling bij mij zo diepgaand was is dat ik daarna langzaam maar zeker werd geleid naar mijn volgende incarnatie. De incarnatie waarin ik voor de eerste keer dader werd. Ik weet nog precies het moment in een van mijn volgende incarnaties dat ik ervoor koos om dader te worden. Dat ik ervoor koos om mijn eigen kleine zelf te redden (ego) om te voorkomen dat ik slachtoffer zou worden. Wat er toen gebeurde? Ik stapte op dat moment uit het eenheidsbewustzijn en koos ervoor om de ander slachtoffer te maken. Ik maakte op dat moment afgescheidenheid tussen ons en koos er zelf voor om mijn leven en mijn ziel, meer waarde te geven dan die van de ander. De ziel van de ander, die ook een kind van god is. Het is waarlijk alsof ik zo het hele verhaal van Kain en Abel in mijzelf heb doorgemaakt. Als dader en als slachtoffer. En dit is mijn diepste Waarheid. Ik weet heel duidelijk dat hoewel ik niet gekozen heb om slachtoffer te worden in de eerste incarnatie (niet bewust), ik wel bewust heb gekozen om dader te worden in de volgende. En de volgende, en de volgende en de volgende tot aan vandaag de dag. Ik heb doorvoeld de vele keren en momenten dat ik koos om dader te zijn en daarna ook om slachtoffer te zijn. Want wanneer je eenmaal meerdere keren dader of slachtoffer bent geweest dan ga je er vanuit dat het erbij hoort en dan kies je maar alvast een kant. Je kiest er dan ook voor om slachtoffer te worden. En door dit te erkennen neem ik verantwoordelijkheid voor alles wat ik vanuit dit patroon heb gedaan, zowel als slachtoffer dan als dader. In alle levens, iedere seconde en moment dat ik gekozen heb, zo ook dit leven. Het is allemaal van mij, mijn creatie, sinds dat ene moment dat ik voor mijzelf koos en besloot. Ik word dader.

Als je nu het slachtoffer en daderpatroon in je draagt kun je zeggen: ‘Je had geen keuze, je moest jezelf verdedigen’. Dat kan jouw waarheid zijn. Maar ik weet nu dat het niet aan mij is en nooit aan mij is geweest om mezelf naast God te verheffen en te kiezen welke ziel blijft leven en welke ziel niet. Welke ziel lijdt of niet. Welke ziel voorrang krijgt boven de ander. Ik had ervoor kunnen kiezen om te zeggen op dat moment, het spijt mij dat wij deze situatie creëren en ik vergeef je wat je doet. Want ik wens schoon te blijven van schade aan anderen en dat is mijn hoogste wet. En zo kom je uit bij respect en een diepe buiging naar God in de ander. Nu weet ik waarom Jezus zich niet verweerde tijdens zijn lijdensweg en waarom hij zijn naasten de wang toekeerde. Hij had een diepe Liefde voor God in de mens, in alle mensen, en hij verhief dat boven alles. En omdat Jezus geschoond was van het slachtoffer- daderpatroon, hij droeg het niet in zich, weet ik nu dat hij geen slachtoffer was tijdens zijn leven of zijn lijdensweg. Hij verkoos ervoor om niet te kiezen, om boven dualiteit verheven te blijven en zijn eenheid met alle schepping te behouden. En dat voorbeeld voor ons is zijn ware offer.

De sleutel in het slot

Ik steek de sleutel in het slot, is een zin die me tijdens dat proces regelmatig door het hoofd spookte. Waarom, omdat ik nu de sleutel heb gevonden hoe je een dualistisch patroon kunt helen. Dat geldt voor het slachtoffer- dader patroon maar feitelijk voor alle patronen. Al zul je zien dat het slachtoffer- dader patroon een van de meest fundamentele patronen is dat ten grondslag ligt aan alle afgescheidenheid tussen mensen. De sleutel is beide zijden volledig doorleven en verantwoordelijkheid nemen voor de rollen die je aan beide zijden hebt gespeeld. Volkomen en compleet, in integriteit naar jezelf. Wat er daarna gebeurt met het patroon, zoals dat ook bij mij gebeurde, is dat het instort. De beide uitersten van het patroon klapten in en werden daardoor met elkaar verevend. + en – valt samen en wordt 0. Daardoor kom je uit in het stille midden, neutraliteit. En toen liet het patroon mij los. Dat heb ik ervaren als een grote bevrijding in mijn zonnevlechtchakra, het centrum van persoonlijke kracht, die daardoor nu veel gelijkmatiger en gezonder werkt. Ik geloof namelijk niet meer dat iemand mij iets kan ‘aandoen’ en als iemand je iets aan kan doen dan haalt dat jou uit je kracht. O, ik geloof dat mensen doen wat ze doen en er zijn nog steeds situaties die niet fijn zijn om te ervaren. Maar zal ik me er slachtoffer door voelen.. Tot nu toe heb ik dat niet meer ervaren. Je kan me altijd nog een keer vragen als ze me naar de brandstapel brengen ;-).

Doordat ik me geen slachtoffer of dader meer voel weet ik ook heel helder welke verantwoordelijkheid bij wie ligt. Het leggen van schuld bij anderen of bij mezelf is dan ook iets dat niet echt meer in me opkomt. Nu zijn er simpelweg dingen die andere mensen doen die ik wel of niet fijn vindt. En zijn er simpelweg situaties waarin ik een verantwoordelijkheid heb om op een bepaalde manier te handelen. Er is geen schuld want ik loop niet weg voor mijn verantwoordelijkheid. Dat geeft een heel interessant en bevrijdend perspectief op alle mensenzaken. Als iemand zou zeggen tegen mij ‘dat is jouw schuld’ dan zou ik me niet schuldig voelen, maar simpelweg denken ‘wat is echt mijn verantwoordelijkheid hierin en hoe kan ik dit goed maken voor de betrokkenen’.

Jouw pad

Je kan deze artikelen als richting gebruiken mocht het slachtoffer- daderpatroon zich bij jou aandienen om geheeld te worden. Heb je dit patroon geheeld dan gaan de andere patronen je denk ik gemakkelijker af. Maar gezien je innerlijke pad werkt door afpellen denk ik er eerst patronen geheeld moeten worden die minder diep liggen. Wanneer het slachtoffer- daderschap omhoog komt voor jou om te verwerken dan is het denk ik belangrijk om hier begeleiding bij te zoeken omdat je heel kwetsbaar bent in dit proces. Je moet daarnaast een goed draagvlak hebben om emoties te verwerken. Aan de andere kant komt er niet meer omhoog dan dat je aankunt, dus het is niet mijn bedoeling je af te schrikken. Wat ook zeer belangrijk is in dit proces, vooral omdat je gaat zoeken naar jouzelf in de ‘dader-rol’, is Zelfliefde. Je hebt een redelijke mate van Zelfliefde en acceptatie nodig om jezelf als dader te kunnen accepteren en jezelf te kunnen vergeven. Daarnaast heb ik nog de volgende tips.

  • Vraag bescherming en begeleiding in het proces aan jouw engelen, gidsen, hoger zelf. Dit is heel belangrijk als je naar vorige incarnaties gaat, anders kun je verdwalen en ervaringen herinneren die te heftig kunnen zijn. Op deze wijze kreeg ik wel beelden/impressies te zien, maar nooit met een heftigheid die ik niet aankon. Je kan ook Jezus, Boeddha of een aartsengel vragen. In mijn geval weet ik nog dat ik, toen ik me echt heel ellendig voelde, vroeg aan Aartsengel Uriël of hij me wilde helpen leren en helen wat er te leren en helen valt rondom mijn slachtoffergevoel. Toen begon mijn reis terug in de tijd. Omdat Aartsengel Uriël heel subtiel werkt, hij geeft je inzichten en helderheid op een manier waardoor het lijkt alsof je ze zelf bedenkt, had ik later pas door dat hij al die tijd bij me was geweest.
  • Dit proces is een proces van doorleven en herleven. Je maakt de reis dus door de emoties en niet door alleen erover na te denken. Je kan met enkel het denken (mentale lichaam) maar tot een bepaalde diepte van inzicht komen. Het onderbewuste, waar de herinneringen aan je kernverwondingen te vinden zijn, werkt door middel van emoties. Dus wees bereid om alles te voelen wat omhoog komt, zo zul je steeds door het voelen een laag dieper gaan naar het begin.
  • Wanneer je aankomt bij de eerste incarnaties waar je slachtoffer was laat dan alles er zijn wat gevoeld wil worden. Voel alles tot in je tenen. Neem tijd om in deze ervaring te verblijven en om inzichten naar boven te laten komen. Ga daarna naar het eerste leven dat je dader werd en laat weer alles toe wat gevoeld wil worden. Neem ook hier de tijd om dit ‘dader’ zijn echt te ervaren en te kijken welke inzichten het je oplevert om daar te zijn. Kijk dan of je het moment kunt vinden dat jij ervoor koos om dader te worden. Het is belangrijk om in deze situatie je eigen verantwoordelijkheid te herkennen. Ga daarna op zoek naar de momenten dat je ervoor koos om slachtoffer of dader te zijn in alle incarnaties tot de huidige.
  • Wanneer je alles gezien en gevoeld hebt dat het patroon je wil vertellen en je alle verantwoordelijkheid hebt genomen voor je keuzes, dan zal het patroon zich kunnen opheffen en je loslaten. Zolang er echter nog iets is in jou dat zegt ‘maar dat zou ik nooit doen’ kun je dit patroon niet loslaten. Zie daarom alles wat je hebt gedaan in alle levens. Ik persoonlijk kan op dit moment zeggen naar alle waarheid, ‘Ik ben moordenaar geweest, ik heb verkracht en mishandeld, onderdrukt en misbruikt. Mannen, vrouwen en kinderen. Dieren. Ik heb ook gemarteld en ik heb op alle mogelijke manieren mijn medemens schade aangedaan, voor mijn eigen gewin. Ik ben dader. Gij die zonder zonde zijt werpe de eerste steen en nu zie ik helder dat ben ik dus niet‘. Als je dit kunt zeggen en naar alle mensen van de wereld kunt kijken met vergeving en je in hun schoenen kunt verplaatsen, ook als ze de meest vreselijke dingen doen, dan weet je dat het patroon je heeft losgelaten.
  • Wanneer je vrij bent van het patroon zul je zien dat het de eerste tijd nog af en toe de kop opsteekt om even te testen of je nog ontvankelijk bent. Zo had ik af en toe in de weken erna nog zo’n moment van ‘dat ze mij dat aandoe…’ en op dat moment moest ik dan lachen om mijzelf. En kon ik inzien dat niemand mij iets kan aandoen. Ik kies ervoor om geen slachtoffer of dader te worden en ik hou de verantwoordelijkheid over mijn daden. Het zij zo.

 


 

Als mens

Ben je geboren op aarde

om zowel Slachtoffer te zijn

als Dader

zodat je

wanneer je eraan toe bent

slachtoffer en daderschap los kunt laten

en jezelf weer één kunt maken

in en met alle leven

en zo zullen de leeuw en het lam samen liggen

voor altijd

in onze Nieuwe aarde.

 


 

Ik dank je voor het meelezen. Ik wens jou prachtige inzichten op je pad en wanneer het tijd is bevrijding van slachtofferschap, daderschap en schuld.

Laura

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s