Adam en Eva treuren de dood van Abel

Over slachtoffer en daderschap (deel 1-2)

Geplaatst door

Daar ben ik eindelijk. Weer vrij om te schrijven, los van alle drukte om me heen om een verhaal op te pakken wat al een tijdje bij me ligt. Een verhaal dat misschien wel het oudste is in onze samenleving. Namelijk dat van Kain en Abel, de eerste dader en het eerste slachtoffer sinds onze val uit de paradijsaarde. Slachtoffer en daderschap is waar ik in de maand mei namelijk helderheid over heb gekregen in mezelf. Over de oorsprong, de winst en het verlies dat erbij komt kijken. En zo heb ik het los kunnen laten.

Waarom vertel ik hierover? Omdat slachtoffer en daderpatronen in onze samenleving heel oud en heel diep geworteld zijn. Zowel in het collectief als in iedere persoon. En zolang wij onszelf niet losmaken van onze slachtoffer- daderpatronen in onszelf is het onmogelijk om in onze Goddelijke autoriteit als Creator van ons eigen leven te stappen. En dat is uiteindelijk wat van ons gevraagd wordt. En wat onze ziel van ons vraagt.

In dit artikel vertel ik je meer over de gevolgen van dit patroon in onze samenleving en wat je wint en verliest door dit patroon aan te houden in je leven. In deel 2 vertel ik je meer over hoe je er los van kunt komen zodat ook jij je Goddelijke autoriteit kan gaan bekleden. Ik raad je aan ze allebei te lezen.

Plaatje: Adam en Eva treuren om de dood van Abel. 

Slachtoffer en daderschap in onze samenleving

Een van de meest diep ingesleten dualistische patronen in onze samenleving is dat van het slachtoffer en daderschap. Dat dit patroon dualistisch is wil zeggen dat er twee kanten aan het verhaal zitten en dat we het kunnen vinden in het Goed – Slecht spectrum. Of je bent slachtoffer van een situatie (je bent goed) of je bent dader in een situatie (je bent slecht). Het woord patroon wil daarnaast aangeven dat het gaat om een energetische beweging die mensen maken waar ze geen bewustzijn op hebben. Een voorbeeld: Iemand in jouw omgeving zegt iets tegen je dat jij als negatief opvat en automatisch als reactie op dit gegeven voel jij je een slachtoffer. Je verplaatst jezelf automatisch in de hoek van het slachtoffer, zonder daar een seconde bij na te denken. Of afhankelijk van je karakter val je uit naar de ander en plaats jij de ander in de ‘dader’ hoek. Deze automatische bewegingen vinden al duizenden jaren plaats in onze samenleving en zijn daardoor een gemeengoed geworden. Iets dat je doorgeeft aan je kinderen. Kijk, zeggen we tegen onze kinderen, ‘die persoon is een slachtoffer en die persoon is een dader’. Dat dit ook simpelweg oordelen zijn laat ik verder buiten beschouwing.

Wat het in ieder geval tot gevolg heeft in onze samenleving is dat er heel wat verwarring ontstaat over allerlei thema’s. Want wie is nou verantwoordelijk voor het verloop van jouw leven. Ben jij dat? Of is dat de dader nadat jou iets is ‘aangedaan’. Want als jij slachtoffer bent kun je feitelijk niks meer doen aan de situatie. Dan ben je eraan overgeleverd en is je leven uit je handen. En daarnaast, als jij nou dader bent geworden, heb je dan daarna de verantwoordelijkheid voor het slachtoffer en alles wat die persoon daarna doet? En wanneer ben je klaar met ‘het goed maken’. Wanneer dat goed is voor jou? Of zo lang de ander zich slachtoffer voelt? En kun je ook dader zijn terwijl je al slachtoffer bent van iemand anders? Of kun je dan je verantwoordelijkheid afschuiven op het feit dat je al slachtoffer was. Dat dit patroon voor veel verwarring zorgt in onze samenleving is inmiddels wel duidelijk.

De winst van slachtofferschap

In eerste instantie zou je zeggen, als dit patroon voor zo’n rommeltje zorgt in onze samenleving en in de relaties tussen mensen, waarom laten we het dan niet los? De stelregel is, en die geldt voor bijna alles op je spirituele pad, als je moeite hebt om iets los te laten onderzoek dan wat het is dat je wint door het patroon te houden. En in mijn eigen zoektocht laatste Meimaand ben ik erachter gekomen wat dat is.

Waarom zou je jezelf slachtoffer willen voelen? Een van de moeilijkste dingen die wij als mensen moeten leren in al onze levens op aarde is volkomen en complete verantwoordelijkheid voor al onze creaties, onze gedachten, emoties en daden. Zonder uitzonderingen en in integriteit naar jezelf. Dat is wat Meesterschap over zelf inhoudt. En voor iedere ziel is dit een proces van vallen en opstaan en leidt tot het vormen van karma. Dat wil zeggen ‘niet liefdevolle’ creaties. En deze lessen kunnen we in een volgend leven weer proberen recht te trekken, totdat uiteindelijk alle lessen geleerd zijn en de karma verevend. Nu slachtofferschap komt hier op de volgende manier bij kijken. Jezelf slachtoffer maken van een situatie, andere mensen of het leven in het algemeen geeft een ziel de mogelijkheid om, al is het maar tijdelijk, de verantwoordelijkheid voor zijn eigen leven uit zijn handen te leggen en daarmee het gevoel te hebben dat hij even verlost is van alle levenslessen die op zijn eigen pad liggen. Door jezelf in een slachtofferpositie te plaatsen geef je feitelijk de verantwoordelijkheid voor je eigen handelen af. Je ver-excuseert jezelf daarna om voor kortere of langere tijd verantwoording te nemen voor je daden. De samenleving daarnaast steunt dit soort gedrag, omdat mocht je zelf in een dergelijke situatie komen, je ook graag ver- excuseert wordt. Dit zie je terug in het goedpraten van daden bij mensen die iets is ‘aangedaan’.  Bijvoorbeeld, mevrouw gooit een steen door de ruit bij de ex-partner. Mensen kunnen op dat moment zeggen, ‘Ja, maar het is wel begrijpelijk na wat hij haar heeft aangedaan door al die jaren vreemd te gaan’. We houden het ‘slachtoffer’ de hand boven het hoofd en zo houden we dit patroon in stand als samenleving.

Een ander bijkomend voordeel van slachtoffer zijn is niet alleen dat je tijdelijk of langere tijd van je verantwoordelijkheid af bent. Nee er is nog een voordeel. Namelijk doordat het hier gaat om een dualistisch patroon, maakt slachtofferschap jou automatisch en onmiddellijk tot de ‘Goeie’ in een situatie. En wanneer jij de Goeie bent, dan kun je rekenen op steun, waardering, aandacht en alles wat je graag zou willen ontvangen. Je hebt het gevoel gerechtvaardigd te zijn in wat jij wil als boetedoening. Het verlangen naar steun en waardering kan ook zo groot zijn dat je verleid wordt om je eigen aandeel of verantwoordelijkheid voor de situatie maar even op de lange baan te schuiven. Hij heeft het gedaan en ik verdien dus… Toch? Slachtofferschap geeft je dus de mogelijkheid om zaken te verlangen, eisen en vragen die je jezelf anders niet zou toestaan te vragen. Tot nu toe klinkt het als een win- win situatie, in ieder geval voor het slachtoffer.

Het kleine en grote verlies

Wat verliezen we aan de andere kant met het slachtoffer- dader patroon in ons leven? Ten eerste, dat mag duidelijk zijn, zorgt het slachtoffer dader patroon ervoor dat we in allerlei situaties ineens de verantwoordelijkheid voor iets toegeschoven krijgen. Soms hebben we bewust, soms onbewust iets gedaan, soms hebben we daderschap valselijk toegeschoven gekregen en in veel gevallen trekken we het ook naar ons toe. Hoe dan ook wanneer je dader bent, ben jij de ‘Slechte’ dat is de ruil die we doen zodat we af en toe ook zelf slachtoffer mogen zijn en de verantwoordelijkheid even af kunnen leggen. Ik zie het als een soort van vakantierooster tussen collega’s. Als jij nou de verantwoordelijkheid voor mijn leven even overneemt in de maand juli (lees, even de dader bent) dan neem ik de maand erop het voor jou over. Deal? Gevolg is het eerder genoemde geschuif met verantwoordelijkheid over jouw eigen leven en dat van anderen. Het meest pijnlijke bij daderschap is dat het jaren bij je kan blijven en zich vertaalt in schuld. Iets dat je soms nooit meer goed kunt maken en jou als persoon minder maakt. Ik noem dit het kleine verlies.

Als dat het kleine verlies is, wat is dan in hemelsnaam het grote verlies? Het grote verlies in deze hele situatie is simpelweg het weggooien van jouw mogelijkheid om Meester te zijn over je eigen leven. En dan bedoel ik jij gooit je Meesterschap zelf weg door je slachtoffer te voelen. Door de dader de verantwoordelijkheid te geven voor jouw situatie en reacties op de situatie zeg je feitelijk tegen de ander ‘jij bent een machtiger Creator over mijn leven dan ikzelf’. Het grote verlies is dan dat jij niet vertrouwt op jezelf, de enige ware Creator van jouw realiteit. Je doet jezelf en je levenspad teniet. En dit is wat we hele dagen en al ons leven doen als we dit patroon niet afleggen.

Tot slot

Als je nog mee bent. Het lijkt alsof ik het patroon aardig in negatief daglicht stel en dat is zeker niet mijn bedoeling. Wil je slachtoffer of dader zijn dan gun ik het je om zo lang je wilt daarin te verblijven. Dat is onze vrije keuze als meesters over ons leven. Ik heb er zelf ook lang en vele levens van genoten. Maar voor mij is het tijd om dit achter me te laten en dat heb ik reeds gedaan. Als het voor jou ook tijd is lees dan verder in deel 2 van het artikel, dan neem ik je mee hoe ik hiervan afscheid heb genomen. En hoe jij dit ook kunt doen.

Licht en Liefde

Laura

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s