23 mei – Verwarring en keuze

Geplaatst door

Je leest vandaag post 61 uit het Ascensiedagboek. Toen ik vanochtend mijn laptop openklapte zag ik dat dit berichtje nog, ongepost en wel, op mijn beeldscherm stond. Dus met een beetje vertraging mijn bericht van gisteren :-).

Dit weekend, vorige week eigenlijk al, stuitte ik op een mistbank. Dat wil zeggen dat ik geen hand voor ogen kon zien en ook niet meer kon ontwaren wat het juiste pad voor mij was. In dit geval ging het over het vinden van een huis. Ja ik ben nog steeds op zoek. Of tenminste, misschien ben ik nu pas echt op zoek. En alle opties waren om het even en niet interessant. Het was me zogezegd een pot nat en dat is raar want meestal weet ik heel goed wat ik wil. Nu ben ik al eens vaker op een mistbank gestuit en meestal ging dat met tijd wel over, of kon ik door actief te blijven uiteindelijk wel weer op het juiste pad komen.

Dit keer niet. Dat vond ik bijzonder verwarrend en onprettig omdat ik op zo’n moment weet dat er iets niet goed zit, maar ik weet niet wat. De kunst op zo’n moment is om rustig te gaan zitten en je gidsen te vragen om advies en dat klinkt heel simpel, alleen goed luisteren naar inspiratie terwijl ik in verwarring ben vind ik heel lastig. Ik heb juist helderheid en rust nodig om goed te kunnen luisteren. Dat terwijl ik intern als een kip zonder kop aan het rondrennen ben. Vandaar dat mijn dooltocht door de mistbank mogelijk iets langer heeft geduurd dan nodig. Maar goed, zo leer ik iedere dag ;-).

Na een tijdje in die mistbank te hebben rondgedoold heb ik daarom maar hulp gevraagd om eruit te komen. En vooral om uiterlijke tekenen te krijgen wat ik moet doen om weer op het juiste pad te komen, gezien stil zijn en luisteren niet lukte. Dus ik ga verder met wachten en wachten en wachten, totdat de gidsen mij vertellen wat ik moet doen. Welk pad ik moet kiezen. Daar sturen ze me toch altijd in?

En toen kwam ik tot de meest spannende en interessante ontdekking die ik de laatste weken heb gedaan.. Er is geen vastgesteld pad meer. Er is geen route die ik moet lopen en waarop mijn gidsen mij aan de hand meenemen. Dat pad was er zeker wel en is er zeker als je vooral nog bezig bent met ontwaken. Maar voor mij is het er niet meer. Mijn gidsen en engelen staan te wachten. Te wachten totdat ik verantwoordelijkheid neem voor mijn keuzes en mijn richting. Totdat ik kies welke kant ik op wil gaan en wat ik wil creëren. En in creëren wat ik wil wordt ik begeleid. Zodra ik kies staan ze weer klaar om mij te helpen dat te bereiken. Maar de crux zit hem in mijn keuze. Ik moest eerst kiezen waar ik wilde wonen en daarmee welk pad ik zou kiezen. En nu ik de keuze heb gemaakt is er weer stroming en trekt de mist langzaam weg.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s