9 mei – Ik worstel en kom boven

Geplaatst door

Je leest vandaag post 55 van het Ascensiedagboek. Leuk dat je er weer bij bent!

Luctor et emergo. Ik worstel en kom boven. Dat is de uitspraak die vandaag zo af en toe omhoog komt bij mij. Niet omdat het toevallig ook de spreuk is die gekoppeld is aan het wapen van Zeeland. Of tenminste, dat is wel waar ik de tekst natuurlijk vandaan haal. Maar wel omdat ik simpelweg voel dat mijn worsteling van de laatste drie dagen langzaam weg aan het ebben is om plaats te maken voor iets nieuws.

Ik heb heel sterk met mezelf en het leven geworsteld de laatste 3 dagen. Ik denk dat ik nog nooit, in ieder geval in dit leven, zo’n worsteling heb meegemaakt. Ik heb gevloekt, ben woedend geweest, wanhopig, zo intens eenzaam en verdrietig, machteloos en was in een ongelofelijke strijd met mezelf en mijn levenspad. Ik heb stokken gebroken en kartonnen dozen in elkaar geslagen. Alsof er twee delen van mij elkaar in de haren vlogen. Overgave of Weerstand. En Overgave was niet mogelijk. En elk moment kon ik in zo’n diep verdriet schieten, wat oeverloos voelde. Iets waar ik mezelf niet in kon troosten, zo diep was het. En door het intense beleven van deze emoties en de energie die ik in de worsteling stak was er nauwelijks ruimte voor andere dingen. Ik zag de wereld door een filter en de wereld leek niet door te hebben waar ik alleen doorheen moest. Ik had letterlijk niks over. Ik voelde me leeg en fragiel alsof het lichtste briesje me omver zou blazen. En in deze situatie was het heel moeilijk, ook met alle technieken en oefeningen die ik tot mijn beschikking had, om door te blijven gaan. Maar toch is ook dit voorbij gegaan. De worsteling van de mens met het leven.

Als een feniks uit de as komen we steeds weer opnieuw tot leven om meer van onszelf te zijn. Gehard door het vuur en de vlam in ons hart aangewakkerd tot nieuwe hoogtes. 

En dat nieuwe dat ben ikzelf. Deze worsteling, al zou ik het niet graag overdoen, want ik ben beproefd in het diepst van mijn vertrouwen in God het leven en mezelf, heeft mij geleerd wat je alleen door worsteling kan leren. De kracht die ik in mij heb om door te gaan. Misschien niet het meest efficiënt of gracieus. Maar de kracht in mij is onmiskenbaar nu, die me zegt om wat er ook gebeurt nooit op te geven en het Licht en de Liefde in mezelf te blijven zoeken. De kracht die me telkens weer terug op het pad zet en in gang brengt om de Waarheid van God te vinden. Die bron van kracht is mij nu op een veel dieper niveau bekend en ik weet nu dat ik hierin sterk ben. Als een rots. Dat is de betekenis van ware toewijding en standvastigheid op je pad en die heb ik mogen leren deze dagen.

Ik ben getoetst door het leven en mag nu ook deze worsteling achter me laten.

Ik ben Kracht

Ik ben Overgave

Ik Ben

jacob worstelt met de engel
Jacob worstelt met de Engel – Jacob: ‘Ik laat U pas los als U mij zegent’. Misschien heb ik willen worstelen om te leren wie Ik Ben. 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s