Dienstbaarheid

Geplaatst door

Er zijn vele aspecten van God die zich laten zien op onze aarde. Door de mens, door dieren, door de natuur, door de aarde zelf. Tot nu toe hebben jullie me al regelmatig horen spreken over aspecten als Liefde, Vrede, Vreugde en de laatste in het rijtje Kracht. Dit zijn allemaal aspecten van God, van jouw eigen ziel, die je kan ervaren in jouw leven en kan toepassen in jouw leven. Door het toepassen en het leven naar deze zielaspecten kun je dichter komen bij God, of anders gezegd kun je meer één worden met alles wat is in de schepping.

De laatste maand is voor mij een nieuw gezicht van God naar voren gekomen. En dat is het aspect van Dienstbaarheid. Dat overviel me in eerste instantie een beetje, want Dienstbaarheid is niet echt de meest hippe van alle Goddelijke aspecten in de schepping. Ik bedoel Liefde is als een tsunami, Kracht is als een rots, maar Dienstbaarheid? Dat klinkt een beetje als het grijze muisje van dat rijtje, althans vanuit het ego geredeneerd. Maar mijn hart denkt daar anders over en daar moest een artikel over komen! Dus Dienstbaarheid, wat is dat eigenlijk en waarom komt dat nu zo naar boven bij mij? In dit artikel vertel ik meer over de verschillende vormen van dienstbaarheid, zoals ze zich bij mij ontwikkelden en bij de meeste van ons. En ik licht ook een tipje van de sluier op waarom Dienstbaarheid zo belangrijk is voor ons als mensheid!

Hoe kom ik bij Dienstbaarheid?

Ik denk dat het een natuurlijk iets is dat iedereen die zich op zijn innerlijke pad of spirituele pad begeeft uiteindelijk uitkomt bij Dienstbaarheid. Zo ben ik zelf de afgelopen paar jaar heel veel bezig geweest met mijn eigen ontwikkeling en feitelijk het heel maken van mezelf. Dat brengt een bepaalde zelf- gerichtheid met zich mee, die voor mensen aan de buitenkant misschien gelabeld wordt als egoisme, maar het is onmogelijk om je innerlijke onvrede, pijnen en trauma’s uit je verleden volledig te helen als je energie niet deel van de tijd naar binnen gericht is. Als je continu op de buitenwereld gericht bent en je energie is dus naar buiten gericht, dan heb je door alle afleiding nauwelijks de ruimte om jezelf te helen. Je zou kunnen zeggen dat is Dienstbaarheid aan mezelf, aan mijn ziel. En hoe kun je een ander helpen liefde te vinden, als je die niet in jezelf hebt gevonden..

Dus in dat innerlijke pad zit altijd een kiem die zegt, je kan hier andere mensen ook mee helpen! En dat heb ik waar mogelijk ook altijd gedaan. Dat is de vonk van Dienstbaarheid, die nu aan het ontkiemen is in mij. Wat ik namelijk gemerkt heb is dat naar mate ik meer van mijzelf heel en meer compleet wordt als mens ik automatisch meer Liefde, maar ook verbinding met de wereld om mij heen ervaar. En hoe meer Liefde en Verbinding je in jezelf ervaart, hoe meer je dit automatisch wilt voor je naaste. Je ziet de mensen om je heen namelijk niet meer als afgescheiden van jou, maar als deel van het geheel, de schepping. Ook is het voor mij steeds moeilijker om pijn en verdriet in de wereld te zien omdat ik weet hoe mooi het leven in Liefde kan zijn, dus het contrast wordt steeds groter. Leven in Liefde wil ik voor mezelf, voor de ander, voor de hele wereld en daarbuiten. Dat moois zou ik niemand ontkennen en gun ik de laagste tot de hoogste. Liefde is aanstekelijk, als je Echt Liefde hebt ervaren dan wil je graag met jouw innerlijke vlam ook de kaarsjes van andere mensen aansteken. Vanuit die wens ontstaat Dienstbaarheid in zijn meest pure vorm.

Dienstbaarheid in ontwikkeling

Ik heb in mezelf een bepaalde ontwikkeling in mijn omgang met Dienstbaarheid ervaren die ik denk van toepassing is op veel mensen. Dienstbaarheid is namelijk iets wat door je leven heen verandert, maar ook verdiept. Net als dat je kennis en ervaring van andere zielaspecten verdiepen gedurende je leven. Toen ik een kind was, zeg basisschoolleeftijd, was er geen onderscheid tussen iets voor mijzelf en iets voor een ander. Ik wilde iets voor mezelf en probeerde dat te verkrijgen en net zo goed als ik merkte dat een ander iets wilde dan probeerde ik dat voor een ander te verkrijgen. Ik was daar altijd heel open in en was automatisch dienstbaar aan mezelf en de ander. Naar mate ik tiener werd kwam er een soort van twee-splitsing in mij. Tegen die tijd zijn de meeste mensen, ik ook, namelijk aardig gevormd door hun opvoeding. Mijn opvoeding wilde van mij dat ik mijn eigen wensen beperkt hield (in de vorm van ‘kinderen die vragen worden overgeslagen’) en dat ik vanuit sociale verplichting dingen voor andere mensen deed. Namelijk je bent dienstbaar aan iemand omdat ze ziek zijn, jarig zijn, macht over jou hebben (leraar, familie of ouder, of anders onaardig doen, of aardig doen als je iets voor ze doet). Door deze vorm van geconditioneerde dienstbaarheid en het beperken van mijn eigen wensen, werd een tegenhanger geboren die eigenlijk alleen maar dingen voor mijzelf deed (egoïsme). In het begin van mijn jongvolwassen leven, mensen kunnen hier hun hele leven in blijven hangen, was het egoïsme aanwezig in de vorm van ‘eerst zorgen dat ik genoeg heb en wat over is zou eventueel naar de ander kunnen’. De nadruk lag op eventueel. Zij het spullen, geld, aandacht en tijd. Als kind geloofde ik dat alles in overvloed was en ik was niet bang dat als de ander iets heeft, ik dan tekort kom. Daartegenover was dit precies wat mijn volwassen ego wel gelooft, die zegt glashard zonder knipperen ‘Er is niet genoeg (vul maar in) in de wereld zodat iedereen gelukkig kan zijn’. Dus ik moet vooral zorgen dat ik genoeg heb en bewaken wat ik heb. De laatste jaren, de eerste jaren van mijn volwassen leven, ben ik door onderzoek er steeds meer achter gekomen dat de gedachte van tekort een grote illusie is, een leugen van het ego. Ik kwam er onder andere achter dat ik zeker goed voor mezelf mag zorgen, dat ik voor mezelf leuke dingen mag kopen en doen. Dat als je iets wilt in deze wereld ‘je er zeker om mag vragen!’. Als klap op de vuurpijl, dat het zo is dat als je iets vraagt het ook vaak gegeven wordt en dat je soms pas hulp aangeboden kan worden (vanuit het universum) als je erom vraagt. WOW, wat een inzichten waren dat voor mij. Deze ontdekkingen liepen hand in hand met mijn herontdekking van zelfliefde. Als je immers niet denkt dat jij liefde waard bent, ben je dan wel een cadeautje voor jezelf waard? Waarschijnlijk niet. Wederom lijkt deze vorm van dienstbaarheid aan zelf egoïstisch te noemen, maar uiteindelijk nu ik mezelf vrijwel alles gun en durf te gunnen (dit is een leerproces) merk ik dat ik ook anderen alles gun. Ik zie weer de overvloed in de wereld en omdat ik die overvloed ken, denk ik niet in tekort en heb ik ook minder de neiging om spullen of andere dingen bij mij te houden. Omdat ik precies weet hoe het is als je jezelf dingen ontkent waar je hart in ligt, weet ik ook voor mezelf en voor anderen hoe mooi het is als je jezelf deze dingen geeft. Vanuit dienstbaarheid aan mezelf kom ik zo dus automatisch aan bij dienstbaarheid voor anderen. Deze dienstbaarheid voor anderen voelt zo vanzelfsprekend, net zoals toen ik een kind was, dat ik niet eens doorheb dat ik iets voor een ander doe. Er zijn de laatste weken allerlei situaties waarin ik gewoon iets doe voor een ander en ik heb niet eens de gedachte ‘ik moet vast even helpen’ of het kleine vonkje van tegenzin ‘ik heb geen zin, maar het zal wel moeten’ of een andere indicatie dat ik het eigenlijk doe vanuit conditionering. De eerste keren merkte ik pas wat ik aan het doen was toen een gevoel van tevredenheid en voldoening bij mij omhoog kwam. Daarom overviel die dienstbaarheid mij een beetje, maar ik ben blij om dit te leren kennen.

Dienstbaarheid en de Nieuwe aarde

Zo, dat was weer een hele lap tekst. Maar blijkbaar is er veel te zeggen over dienstbaarheid. Ik denk dat dienstbaarheid een natuurlijk gevolg is van het heel worden van de mens en het herkennen van jezelf in heel de schepping. Ik heb eerder al gezegd dat we zowel liefde als kracht nodig hebben om de nieuwe aarde te bouwen, maar ik denk ook dat we dienstbaarheid nodig hebben. Wanneer wij aan het bouwen zijn aan de nieuwe aarde vanuit ons hart, en dat zijn we al, is het heel belangrijk om samen te werken met de mensen om ons heen. Om rond je te blijven kijken hoe je dienstbaar kan zijn aan een ander. Misschien kun je een ander helpen in zijn persoonlijke ontwikkeling zodat ze ook in liefde kunnen gaan leven. Misschien kun je een ander helpen om voedsel en onderdak te vinden, zodat ze zich daar geen zorgen meer over hoeven te maken en hun innerlijke pad kunnen gaan lopen. Er zijn zoveel mensen, vergeet de dieren en de natuur niet, die hulp nodig hebben om mee te komen naar de nieuwe aarde en hun leed achter zich te laten. Dus ik vraag aan jou, kijk dagelijks om je heen en voel vanuit je hart of er iets is wat je kunt doen om dienstbaar te zijn. Dat kan zo ‘klein’ zijn als een glimlach naar een vreemde en zo groot zijn als dat je het wilt maken.

Dank jullie wel

Laura

De Meidoorn, Praktijk voor Bewust Zijn                                                   http://www.vertrouwjekracht.nl

2 comments

  1. Wat mooi en duidelijk omschreven, dienstbaarheid. Jou inzichten hierin zijn helder. Een mooie ontdekking!
    Dank je wel voor dit inzicht ❤️

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s